HOE ZIET JOUW VOORTRAJECT ER UIT?


Met het voortraject bedoel ik de aanloopfase naar het moment van kenbaar maken te willen scheiden.  Volgens mij heb je globaal de volgende varianten:

- Je hebt echt geen idee gehad van eventuele onvrede over jullie relatie bij je partner. Zijn of haar aankondiging komt dan ook als een echte donderslag bij heldere hemel.

- Je hebt dit moment supreme zeker zien aankomen en er alles aan gedaan om het tij te keren, maar het mocht toch niet baten.

- Deze variant is de meest complexe voor jezelf: je bent je ervan bewust geweest dat dit moment zou kunnen komen, maar te onmachtig, naief of goedgelovig (in die zin van: "Nee, dat zou hij/zij noooit doen") geweest om er iets concreets mee te doen.  


Deze laatste fase is op mij van toepassing geweest. Nadat mijn ex me zijn beslissing had medegedeeld, was er diep van binnen een stemmetje dat zei: "Hier was ik al bang voor". Maar nooit gedacht dat het nog eens werkelijkheid zou worden. Ik noem deze variant de meest complexe voor jezelf, omdat je jezelf het verwijt zou kunnen gaan maken, dat je er nog wat aan had kunnen doen om je relatie te redden. Maar dat je het willens en wetens hebt laten gebeuren en er niets aan hebt gedaan. Verwijt is een echte killer. Wat kun je in zo'n geval doen om je geweten te sussen, met jezelf in het reine te komen:

- Realiseer jezelf dat er, waar er twee kijven, er twee schuld hebben. Dus in dit geval: ga eens na of hij/zij eigenlijk wel bewust heeft geprobeerd iets aan jullie situatie te doen. Hij/zij kan immers net zo "schuldig" zijn als jij.

- Realiseer jezelf dat jij, in het geval je partner achter jouw al dan niet naieve rug om al een ander visje aan de haak heeft geslagen, van jullie tweeën eigenlijk de sterkste bent. Jij probeerde vol te houden aan je trouwbelofte, terwijl hij/zij die ruggegraat kennelijk niet had.   Het vlees is zwak, jawel!   

- Realiseer jezelf dat je niet hele dagen kunt stilstaan bij je angst voor wat er eventueel zou kunnen gebeuren in je leven. Je wordt soms gewoon opgeslokt door je dagelijkse beslommeringen, zoals kinderen, school, werk, boodschappen, gezinsuitjes. Niet dat ik dit goed praat, maar het verklaart misschien wel gedeeltelijk het feit, dat je de situatie niet altijd als code rood zag!